मानिस किन भौतारिन्छन्? – इच्छा, असन्तोष र अर्थको खोजी:

दाङ। मानिस जीवनभर किन भौतारिन्छन्? किन कहिल्यै पूर्ण सन्तुष्ट देखिँदैनन्? यो प्रश्न साधारण जस्तो लागे पनि यसको जरा मानव स्वभावको गहिराइमा लुकेको छ।
मानिसको जीवन चाहना, अपेक्षा र सपनाले भरिएको हुन्छ। एउटा लक्ष्य पूरा हुँदा अर्को लक्ष्य जन्मिन्छ। यही निरन्तर चाहनाको चक्रले मानिसलाई कहिले कर्मभूमिमा, कहिले भावनामा र कहिले विचारमा भौतारिरहने बनाउँछ।
धेरै अवस्थामा मानिस बाहिरी संसारमा खुशी खोज्छ—धन, प्रतिष्ठा, सम्बन्ध र सफलता। तर ती सबै प्राप्त भए पनि भित्री सन्तोष नपाउँदा मन अझै खाली महसुस हुन्छ। यही खालीपनले मानिसलाई निरन्तर दौडाइरहन्छ।
अर्कोतर्फ, जीवनको अर्थ खोज्ने प्रयास पनि मानिसको भौतारिनुको अर्को कारण हो। “म को हुँ?”, “म किन यहाँ छु?” जस्ता प्रश्नहरूको स्पष्ट उत्तर नपाउँदा मानिस विचार, विश्वास र अनुभवको बाटोमा अल्झिरहन्छ।
धर्म, दर्शन र मनोविज्ञान सबैले एउटा साझा कुरा स्वीकार गर्छन्—मानिस बाहिर होइन, भित्रको शान्ति नपाएसम्म भौतारिन रोकिँदैन।
अन्ततः मानिसको भौतारिनु कमजोरी होइन, यो उसको खोजी हो—सत्य, शान्ति र आत्मबोधको यात्रा।
— जलबराह मिडिया सम्पादकीय ।